طول بازو و ارتباط آن با خطر ابتلا به دیابت نوع 2

براساس مطالعه ی جالبی که اخیراً در مجله ی Diabetologiaبه چاپ رسید افرادی که طول بازوی کوتاه تری دارند بیشتر در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع 2 می باشند.

دکتر Smitsو همکارانش از دانشگاه سیاتل واشنگتون با آنالیز 658 فرد آمریکایی ژاپنی نسل دوم و سوم ( 349 مرد و 309 زن) به نتیجه ی فوق دست یافتند.در این تحقیق محققین طول دست ، بازو ، ساعد و طول پا را (کل پا و قسمت پایینی پا) اندازه گیری نمودند و همچنین موارد ابتلا به دیابت نوع 2 را مشخص کردند(با اندازه گیری قند  خون ناشتا و 2 ساعت بعد از خوردن گلوکز و همچنین بر اساس داروی ضد دیابتی که افراد مصرف می کردند)، سپس با استفاده از رگرسیون چند متغیره به بررسی ارتباط شیوع دیابت  و طول دست و پا پرداختند .همچنین سایر عوامل اختلال گر در این آنالیز در نظر گرفته شد.

محققین 145 مورد ابتلا به دیابت را شناسایی کردند و با استفاده از آنالیز تک متغیره هیچ ارتباطی بین طول دست و پا و دیابت نیافتند اما هنگامیکه سایر عوامل از قبیل سن، جنسیت، اندازه گیری چربی ناحیه ی شکمی به روش CT  ، قد، وزن، استعمال سیگار و سابقه ی فامیلی ابتلا به دیابت نوع 2 در نظر گرفته شد، یک ارتباط معکوسی بین طول دست و طول بازو (قسمت بالایی دست) و خطر ابتلا به دیابت نوع 2 مشاهده گردید.

بطور دقیق افرادی که کوتاه ترین طول دست را داشتند نسبت به افرادی که بلندترین طول دست را دارند 51 درصد بیشتر به دیابت نوع 2 مبتلا می شوند و در افرادی که طول بازوی آنها(قسمت بالایی دست) کوتاهتر است این احتمال 44 درصد است.

البته طول ساعد، قد و طول پا با ابتلا به دیابت نوع 2 بعد از تطابق سایر مداخله گرها، ارتباطی ندارد.

در این مطالعه پیشنهاد شد که خطر ابتلا به دیابت نوع 2 با فاکتورهایی که بروی رشد تأثیر می گذراند مرتبط می باشد.

ویتامین Dیکی از فاکتورهایی است که با دیابت نوع 2 مرتبط است. در حقیقت در مطالعات ابتدایی مشخص گردیده بود که کمبود ویتامین Dبروی رشد استخوان تاثیرات منفی دارد و با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 مرتبط می باشد. به همین علت افرادی که مقدار ویتامین Dسرمی آنها پایین است شانس ابتلا به دیابت در آنها بیشتر است. افراد مبتلا به دیابت نوع 2 قادر به تولید انسولین هستند اما این انسولین قادر به کنترل مقدار قند خون آنها نیست.

منبع:  www. foodconsumer.org